Istoričar Nemanja Dević rekao je danas da se mora naučno obraditi geneza genocida nad Srbima u 20. veku u Podrinju i da uz veru u Boga, čuvanje tradicije i identiteta može doći do ponovnog srpskog vaskrsnuća na ovom prostoru, kao i nakon prethodnih svetskih ratova.

Srebrenica - "Petrovdanski dani" Foto: SRNA

Srebrenica – „Petrovdanski dani“ Foto: SRNA

Dević je danas, zajedno sa direktorom Muzeja žrtava genocida u Beogradu Veljkom Đurićem Mišinom, u Srebrenici učestvovao na okruglom stolu o temi „Stradanje Srba srebreničkog kraja u 20. veku“, koji je održan u okviru memorijalne kulturno-sportske i humanitarne manifestacije „Petrovdanski dani“.

Oni su govorili o srpskim stradanjima u balkanskim, dva svetska i poslednjem odbrambeno-otadžbinskom ratu u BiH.

Đurić i Dević su podsetili da se zločini nad Srbima ponavljaju u oba svetska rata i u poslednjem građanskom ratu, navodeći da su osim stranih počinilaca zločine činili njihovi domaći sledbenici i njihovi potomci jer im preci zbog toga nisu odgovarali, a ni njih ne stiže kazna za svirepa ubistva oko 1.500 srpskih civila među kojima 72 dvoje dece u srednjem Podrinju u poslednjem ratu.

Oni su konstatovali da su zločini planski počinjeni s ciljem da Srbi nestanu sa ovih prostora i da se zatru svi tragovi njihovog postojanja sa leve strane Drine, dodajući da je to stara vatikanska ideja i plan.

- Svi narodi na ovim prostorima stradali su u ratovima, ali za zločine nad Srbima niko nije odgovarao. Bez poštovanja prošlosti i realnog i stručnog sagledavanja prošlosti ne može se graditi budućnost – istakao je Đurić.

U okviru „Petrovdanskih dana“ predstavljena je i knjiga „Crne marame Srebrenice“, priređivača Radomira Pavlovića.

Prilikom predstavljanja knjige rečeno je da ona govori o onome što se događalo u poslednjem ratu na ovom području i o srpskim stradanjima, o čemu svijet ćuti i o čemu su strani mediji lažno izveštavali prikazujući fotografiju majke Dragine Prodanović iz srebreničkog sela Ratkovići sa lobanjom sina jedinca kao muslimansku majku.

Knjiga govori o brojnim masovnim zločinima nad srpskim civlima za koje nije niko odgovarao. Ona sadrži mnoštvo podataka o poginulima i njihovim porodicama kao i svedočenja članova njihovih porodica.

Takođe, sadrži spisak žrtava sa područja srebreničke opštine, kao i podatke o uništenim srpskim selima, imovini i verskim objektima, te pokazuje da su na ovom prostoru u velikom broju i većem procentu stradali Srbi u odnosu na srebreničke Bošnjake.

Kao ilustracija zatiranja srpskog postojanja navedeni su, između ostalih, podaci da je srpsko selo Karno 1991. godine brojalo 50 stanovnika, a danas ih u tom selu živi samo petoro.

U Krnjićima je bilo 150 žitelja, a danas u tom u šiblje i rastinje zaraslom selu ne živi niko, dok u selu Blažijevići živi samo jedan stanovnik od 150 predratnih.

Pavlović je rekao da crne marame u naslovu knjige predstavljaju simbol žalosti u srpskom narodu i nose ih žene godinu dana kao znak žalosti za poginulim članovima porodice srodnicima, a zbog tuge i žalosti za poginulim sinovima mnoge srebreničke majke i danas nose crne marame.

Programom „Petrovdanskih dana“ sutra su predviđene posete jednom broju porodica poginulih boraca, ratnim vojnim invalidima i demobilisanim borcima, te uručivanje poklona i sagledavanje njihovih potreba.

„Petrovdanski dani“ organizuju se kao znak sećanja i odavanja počasti za 69 srpskih žrtava poginulih na Petrovdan 1992. godine u selima u okolini Srebrenice i Bratunca i na sve srpske žrtve u poslednjem ratu.

Na Petrovdan te godine brojne muslimanske snage iz Srebrenice napale su srpska sela Zalazje, Biljaču, Sase i Zagone i ubile 69 srpskih civila i vojnika, a 22 zarobile. Među zarobljenima bilo je sedam živih koji su naknadno umoreni, nakon mučenja i torture u srebreničkim logorima.

Od 22 nestala srpska civila i vojnika, 10 još nije pronađeno, a ostali su slučajno otkriveni i ekshumirani 2011. godine na Zalazju prilikom traženja nastradalih Bošnjaka.

Oni su nakon godinu dana identifikovani i dostojno sahranjeni na Petrovdan 2012. godine.

Izvor: SRNA